نقش موسیقی در زمان جنگ

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، آقای محمد کمایی، مدیر گروه موسیقی معاونت سیما و کارشناس موسیقی در گفتگوی اختصاصی با­ شبکه خبر با بیان اینکه وظیفه رسانه ملی، ضریب دادن به آثار برجسته هنرمندان سراسر کشور است، گفت: رسالت اصلی هنر، انتقال پیام‌ها و آثار هنری از مرحله «ایده» به «حافظه جمعی» مردم است؛ چنان‌که پخش گسترده قطعاتی نظیر «سلام فرمانده» یا «علاج وطن»، باعث شد این آثار در حافظه تاریخی ملت جای گیرند.

کمایی با اشاره به اثر ماندگار «مارش فتح» (مارش پیروزی) ساخته استاد علی‌اکبر دلبری، تأکید کرد که این اثر با وجود گذشت بیش از ۷۲ سال، همچنان کارایی خود را حفظ کرده است.

این کارشناس موسیقی افزود: در زمان دفاع مقدس، تقاضای مردم برای شنیدن این مارش بسیار بالا بود و این اثر توانست با ایجاد هیجان، نقش مؤثری در تهییج مردم ایفا کند.

وی همچنین از تولید نسخه کلامی این اثر با همکاری دکتر محمد مهدی سیار خبر داد که در آن از تعبیراتی همچون «دژ بلند دین و دانش» و «ناو دیوها» استفاده شده است.

در ادامه این گفت‌و‌گو، به نقش رسانه ملی در انتقال آثار از «ایده به حافظه جمعی» اشاره شد.

مدیر گروه موسیقی معاونت سیما با مثال آوردن از ترانه «خیابان، خیابان، میدان»، گفت: این اثر که با صدای جمعی و در پاسخ به تجاوزات اخیر تولید شد، به دلیل ضریب رسانه‌ای مناسب، به سرعت وارد حافظه جمعی شد و اکنون نزدیک به ۱۷۰ شب است که به صورت شبانه در اخبار سراسری پخش می‌شود.

وی تأکید کرد که صدا و سیما موظف نیست لزوماً تمام آثار را تولید کند، بلکه رسالت اصلی آن، بازنشر و ایجاد ضریب رسانه‌ای برای آثار برجسته‌ای است که از دل ملت برآمده‌اند.

کمایی با اشاره به اثر «تنگه را محکم بگیر» با خوانندگی مصطفی قدمگاهی و آهنگسازی رضا ثقفی، آن را نمونه‌ای از «عدالت رسانه‌ای» و همکاری تیمی میان هنرمندان از استان‌های مختلف شیراز، قم و خراسان رضوی خواند.

وی افزود:­ این اثر با بهره‌گیری از کلمات رمزگونه‌ای مانند «سنگر»، به سرعت در میان رزمندگان و مردم تبدیل به یک مَثَل شده است.

همچنین در این گفت‌و‌گو، از جایگاه موسیقی حماسی و مذهبی در آثار هنرمندان برجسته سخن به میان آمد؛ از جمله اثر «تکیه به عرش» از محسن چاوشی که با رویکردی انتظارمحور و با هدف همدلی با مظلومان، مورد استقبال قرار گرفته است.

در بخش پایانی این گفت‌و‌گو، به بررسی ریشه‌های موسیقی حماسی در جنوب ایران و اثر «یزله خیبر شکنی» ساخته مرکز موسیقی بوشهر نیز اشاره شد و کمایی با توصیف ویژگی‌های این اثر، آن را ترکیبی از «جنگ‌نامه خوانی» با الهام از شاهنامه و «یزله‌های بومی» دانست که با استفاده از ساز‌های سنتی منطقه، توانسته است هویت ملی و همدلی میان اقوام مختلف ایران را در زمان جنگ تقویت کند.