ساخت کپسول نانویی برای درمان بیماری‌های کبدی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، از ستاد نانو، سیلیمارین، ترکیبی فلاونوئیدی استخراج شده از گیاه خارمریم، به دلیل برخورداری از خواص آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و محافظتی، از ترکیبات شناخته‌شده در حوزه حمایت از سلامت کبد به شمار می‌رود. با این حال، حلالیت پایین و فراهمی زیستی محدود این ترکیب در فرم‌های معمول خوراکی، جذب آن را کاهش می‌دهد. در سینالیو ۷۰، سیلیمارین در نانومیسل‌هایی با اندازه حدود ۱۰ نانومتر قرار گرفته است تا حلالیت و جذب خوراکی آن افزایش یابد و اثربخشی فرآورده بهبود پیدا کند.

این شرکت با تولید و عرضه سینالیو ۷۰، یک فرآورده خوراکی حاوی سیلیمارین نانومیسلی را به بازار دارویی کشور عرضه کرده است؛ محصولی که با هدف افزایش جذب سیلیمارین و استفاده مؤثرتر از ظرفیت‌های این ترکیب در حمایت از سلامت کبد طراحی شده است.

سینالیو ۷۰ یک کپسول ژلاتینی نرم است که در هر کپسول ۷۰ میلی‌گرم سیلیمارین دارد. این محصول در بسته‌بندی بلیستری و در بسته‌های ۳۰ عددی عرضه می‌شود و ویژگی اصلی آن، استفاده از فرمولاسیون نانومیسلی برای افزایش حلالیت و جذب ماده مؤثره است.

سیلیمارین با نام علمی Silybum marianum به‌دست می‌آید. این ترکیب به دلیل برخورداری از مجموعه‌ای از خواص دارویی، از جمله اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و محافظتی، در مطالعات مختلف مورد توجه قرار گرفته است. از سیلیمارین به‌عنوان ترکیبی مکمل برای پیشگیری و درمان طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها و آسیب‌های کبدی استفاده می‌شود.

یکی از ویژگی‌های مهم سیلیمارین، توانایی آن در مقابله با استرس اکسیداتیو است. این ترکیب می‌تواند با مهار رادیکال‌های آزاد، از سلول‌های کبدی در برابر بخشی از آسیب‌های اکسیداتیو محافظت کند. رادیکال‌های آزاد از عوامل مؤثر در ایجاد آسیب سلولی هستند و کنترل آنها می‌تواند در حفظ عملکرد سلول‌های کبدی اهمیت داشته باشد.

سیلیمارین همچنین می‌تواند با تثبیت غشای سلولی و تنظیم نفوذپذیری آن، مانع ورود برخی عوامل هپاتوتوکسیک به سلول‌های کبدی شود. این ویژگی در کنار سایر اثرات محافظتی سیلیمارین، یکی از دلایل توجه به این ترکیب در فرآورده‌های مرتبط با سلامت کبد است.

از دیگر سازوکار‌های مطرح‌شده برای سیلیمارین، افزایش غلظت گلوتاتیون درون سلولی است. گلوتاتیون یکی از مهمترین ترکیبات آنتی‌اکسیدانی در سلول محسوب می‌شود و نقش مهمی در مقابله با عوامل آسیب‌رسان دارد. افزایش سطح این ترکیب می‌تواند به تقویت سیستم دفاعی سلول‌های کبدی کمک کند.

سیلیمارین همچنین از طریق تحریک DNA پلی‌مراز می‌تواند موجب افزایش سنتز RNA ریبوزومال شود. این فرآیند در سنتز پروتئین و بازسازی سلولی نقش دارد و از این مسیر، سیلیمارین می‌تواند به فرآیند نوسازی سلول‌های کبدی کمک کند. علاوه بر این، اثرات ضدالتهابی سیلیمارین نیز از طریق مهار برخی سیگنال‌ها و فاکتور‌های دخیل در فرآیند التهاب گزارش شده است.

با وجود این ویژگی‌ها، یکی از چالش‌های مهم در استفاده خوراکی از سیلیمارین، حلالیت پایین آن در آب و فراهمی زیستی محدود آن است. سیلیمارین ماهیتی لیپوفیل یا چربی‌دوست دارد و به همین دلیل، جذب آن در فرم‌های معمول خوراکی مانند پودر، کپسول و قرص پایین است. در نتیجه، بخشی از ماده مؤثره مصرف‌شده ممکن است به‌طور کامل در بدن جذب نشود.

فرمولاسیون این دارو با عنوان سینالیوم۷۰ با هدف برطرف‌کردن همین محدودیت طراحی شده است. در این محصول، سیلیمارین در بخش هیدروفوبیک نانومیسل‌های کروی‌شکل محبوس شده است. اندازه ذرات این نانومیسل‌ها حدود ۱۰ نانومتر است و ساختار آنها باعث افزایش حلالیت سیلیمارین در محیط آبی می‌شود.

نانومیسل‌ها ساختار‌هایی هستند که می‌توانند ترکیبات چربی‌دوست را در محیط‌های آبی به شکل مؤثرتری منتقل کنند. در سینالیو ۷۰ نیز از همین قابلیت برای بهبود رفتار سیلیمارین در دستگاه گوارش استفاده شده است. به این ترتیب، ماده مؤثره می‌تواند در شرایط مناسب‌تری برای جذب خوراکی قرار گیرد.

پس از مصرف خوراکی، کپسول ژلاتینی نرم حاوی نانومیسل‌های سیلیمارین در کمتر از ۱۵ دقیقه در محیط اسیدی معده باز می‌شود و محتویات آن در محیط معده پخش می‌شوند. بر اساس اطلاعات مربوط به این فرآورده، نانومیسل‌ها در محیط اسیدی معده حداقل ۶ ساعت پایدار باقی می‌مانند و از بین نمی‌روند.

پایداری نانومیسل‌ها در محیط معده باعث می‌شود این ساختار‌ها بتوانند به‌صورت دست‌نخورده به روده کوچک برسند. پس از رسیدن به روده کوچک، نانومیسل‌ها انتقال سیلیمارین را از لایه آب دست‌نخورده موجود در سطح سلول‌های اپی‌تلیال روده تسهیل می‌کنند. این لایه یکی از موانع موجود در مسیر جذب ترکیبات محلول در چربی به‌شمار می‌رود.

تسهیل عبور سیلیمارین از این سد می‌تواند میزان جذب خوراکی آن را افزایش دهد. در نتیجه، استفاده از فرمولاسیون نانومیسلی می‌تواند محدودیت جذب پایین سیلیمارین در فرآورده‌های معمولی را کاهش دهد. بر اساس مشخصات اعلام‌شده برای محصول، این ویژگی همچنین باعث می‌شود دفعات مصرف سینالیو ۷۰ نسبت به برخی فرآورده‌های معمول خوراکی سیلیمارین کمتر باشد.

سینالیو ۷۰ برای کمک به پیشگیری و درمان بیماری‌ها و آسیب‌های کبدی کاربرد دارد. از جمله موارد مصرف اعلام‌شده برای این فرآورده می‌توان به هپاتیت حاد و مزمن، سیروز کبدی و یرقان اشاره کرد. همچنین استفاده از آن در موارد مرتبط با کبد چرب الکلی و غیرالکلی، افزایش سطح آنزیم‌های کبدی ناشی از مصرف برخی دارو‌ها و سایر بیماری‌های التهابی کبد مطرح شده است.

این فرآورده همچنین می‌تواند در رفع مشکلات کبدی ناشی از مصرف بیش از حد برخی داروها، از جمله استامینوفن و برخی دارو‌های شیمیایی مورد استفاده در ترک اعتیاد، به‌عنوان درمان کمکی مورد استفاده قرار گیرد. نوع بیماری، شدت آسیب کبدی و شرایط هر فرد در انتخاب روش درمان اهمیت دارد و استفاده از چنین فرآورده‌هایی باید متناسب با نظر پزشک یا متخصص مربوطه انجام شود.

اهمیت چنین فرمولاسیونی را می‌توان در تلاش برای افزایش بهره‌مندی بدن از یک ترکیب طبیعی جست‌و‌جو کرد. در حالی که سیلیمارین به‌دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و محافظتی مورد توجه قرار دارد، محدودیت حلالیت و جذب آن در فرم‌های معمول می‌تواند مانعی برای استفاده مؤثرتر از این ترکیب باشد. قرارگرفتن سیلیمارین در نانومیسل‌های حدود ۱۰ نانومتری، راهکاری است که با هدف بهبود این ویژگی‌ها در سینالیو ۷۰ به‌کار گرفته شده است.