نگاهی به ۱۲۰ سال توطئه انگلیس در ایران

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما در این بیانیه آمده است:

 

سیاست بریتانیا در قبال ایران عمدتاً بر حفظ ایرانی ضعیف، اما باثبات و قابل کنترل استوار بوده است؛ به‌گونه‌ای که از یک سو منافع و موقعیت بریتانیا را به چالش نکشد و از سوی دیگر، بی‌ثباتی در ایران نیز امنیت ارتباطات، مسیر‌های لجستیکی و منافع استعماری این کشور را با خطر مواجه نکند. تجربه تاریخی روابط ایران و بریتانیا نشان می‌دهد سیاست لندن در قبال ایران، متناسب با شرایط و مقتضیات هر دوره تغییر شکل داده، اما برخی مؤلفه‌های بنیادین آن همواره استمرار داشته است؛ از جمله توجه به اهمیت ژئوپلیتیکی ایران، نگرانی از ظهور یک قدرت منطقه‌ای مستقل و تلاش برای حفظ دسترسی، نفوذ و اهرم‌های اثرگذاری در ایران. مجموعه این مؤلفه‌ها، در دوره‌های مختلف، به شکل‌گیری و استمرار سیاست‌های خصمانه انگلیس در قبال ایران منجر شده است.

 

به فاصله کوتاهی از مطرح شدن این موضوع، دامنه‌ای از فشار‌ها و چالش‌های سیاسی از سوی کشور‌های غربی و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت. ترور دانشمندان هسته‌ای، اعمال تحریم‌های همه‌جانبه، تلاش برای ایجاد اجماع منطقه‌ای علیه ایران و فشار بر همکاری‌های هسته‌ای کشور، از جمله اقداماتی عنوان شده که انگلیس نیز در چارچوب سیاست‌های خود علیه برنامه هسته‌ای ایران دنبال کرده است. انگلیس در فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۵، در نشست‌های متعدد از جمله نشست مجازی میان انگلیس و ۳۰ کشور در سطح وزرای امور خارجه، نشست مجازی پاریس در سطح وزرای امور خارجه و همچنین نشست افسران نظامی در لندن با عنوان «آزادی دریانوردی»، تلاش کرد ائتلافی را برای بازگشایی تنگه هرمز شکل دهد. بر اساس این بیانیه، برگزاری این نشست‌ها و تلاش برای تشکیل ائتلافی با هدف حضور در تنگه هرمز، اقدامی آشکار در جهت مداخله در این آبراه راهبردی و حمایت از اهداف آمریکا و رژیم صهیونیستی در جریان حمله به ایران ارزیابی شده است.

 

برای مشاهده متن کامل بیانیه روی لینک زیر کلیک کنید.