درخواست غرامت از انگلیس به خاطر برده‌ داری

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از لندن؛ روزنامه گاردین با درج این خبر نوشت: سفر هیئت جامائیکایی به انگلیس برای ششم سپتامبر برنامه ریزی شده است و ماموریت این هیئت جامائیکا تلاش برای پیشبرد عدالت جبرانی به «سطح بعدی» است.

دولت جامائیکا روز سه‌شنبه اعلام کرد که مقامات جامائیکایی در ماه سپتامبر به بریتانیا سفر خواهند کرد تا رسماً دادخواست بی‌سابقه‌ای را به شاه چارلز ارائه دهند و از بریتانیا درباره دریافت غرامت برده‌داری خود رایزنی کنند.

این دادخواست که نخستین بار در ژوئن سال گذشته اعلام شد، از شاه انگلیس می‌خواهد تا با استفاده از اختیارات خود از کمیته قضایی شورای خصوصی مستقر در لندن، دادگاه نهایی تجدیدنظر برای سرزمین‌های فرامرزی بریتانیا و برخی از کشور‌های مشترک‌المنافع، درخواست مشاوره حقوقی کند، در مورد اینکه آیا انتقال اجباری آفریقایی‌ها به جامائیکا قانونی بوده است، آیا این جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود و آیا بریتانیا موظف به جبران خسارت به جامائیکا برای برده‌داری و عواقب پایدار آن است یا خیر.

گرنج گفت: این درخواست به شاه چارلز «به عنوان رئیس دولت جامائیکا و کسی که از او انتظار حمایت داریم» ارائه می‌شود و افزود که این کشور از حمایت کامل جامعه کارائیب (کاریکوم) برخوردار است.

وی گفت: ما قصد داریم در ۶ سپتامبر، یک روز تاریخی، از پادشاه چارلز درخواست کنیم. در این تاریخ در سال ۱۷۸۱، کشتی برده زونگ با ۴۴۲ آفریقایی به بردگی گرفته شده، غرب آفریقا را به مقصد جامائیکا ترک کرد. در طول سفر، کشتی دچار مشکل شد و کاپیتان مرتباً آفریقایی‌های به بردگی گرفته شده را به دریا می‌انداخت تا از بیمه برای از دست دادن محموله استفاده کند. صد و چهل آفریقایی برده کشته شدند. کشتی سرانجام در ۲۱ دسامبر ۱۷۸۱ به بلک ریور رسید.

وزیر جامائیکایی افزود: در جریان طوفان ملیسا در سال گذشته که «بلک ریور» را ویران کرد، بنای یادبودی که در شهر برای یادبود آفریقایی‌های کشته شده ساخته شده بود، تنها بنای یادبودی بود که پابرجا مانده بود، گویی وظیفه ما را برای جستجوی عدالت جبرانی یادآوری می‌کرد.

گرنج به این واقعیت اشاره کرد که در زمان آزادسازی در سال ۱۸۳۴، به کشاورزان به خاطر از دست دادن به اصطلاح «دارایی» خود غرامت پرداخت شد و انگلستان ۲۰ میلیون پوند غرامت «از طریق وامی که سرانجام در سال ۲۰۱۵ تسویه شد» ارائه داد.

وی افزود: آفریقایی‌های تازه آزاد شده مجبور شدند سال‌ها کار رایگان اضافی برای کشاورزان فراهم کنند و به این ترتیب به معنای واقعی کلمه به برده‌داران خود برای آزادی‌شان پول دادند. 

وزیر گفت: دولت جامائیکا با عذرخواهی و واگذاری زمین، الگویی برای جبران خسارت داخلی به جامعه راستافاریان این کشور ایجاد کرده است. این اعلامیه پس از رونمایی از بیانیه جدید کمیسیون جبران خسارت جامعه کارائیب منتشر شد که دلیل اخلاقی، وجدانی و قانونی برای جبران خسارت برای بردگی مردم آفریقا را تشریح می‌کند.

لالیتا دیویس ماتیس رئیس شورای ملی جبران خسارت جامائیکا، ثبت این دادخواست را «نقطه عطفی مهم در پیگیری طولانی ما برای عدالت جبرانی» توصیف کرد. این دادخواست نشان دهنده کار مشترک شورای ملی جبران خسارت جامائیکا است که از طریق کمیته فرعی حقوقی خود به ریاست برت ساموئلز وکیل دادگستری در کنار تیمی از وکلای بریتانیایی فعالیت می‌کند.

وی به گاردین گفت: از طرف شورا، من به طور ویژه از فرانک فیپس کی‌سی تشکر می‌کنم که تیزبینی حقوقی او در پیشنهاد این مسیر، تبدیل بقایای گذشته حقوقی استعماری ما به خدمت عدالت جبرانی، به راهبردی که اکنون به ثمر رسانده‌ایم، شکل داد.

برت ساموئلز معاون رئیس شورای ملی جبران خسارت این کشور گفت: پرونده جامائیکا اکنون از سوی قطعنامه تاریخی ۲۵ مارس سازمان ملل متحد که قاچاق آفریقایی‌های به بردگی گرفته شده را به عنوان بزرگ‌ترین جنایت علیه بشریت اعلام می‌کند، پشتیبانی می‌شود.

ساموئلز گفت: او بخشی از تیمی از وکلا به سرپرستی دریک مک‌کوی دادستان کل جامائیکا خواهد بود که برای دفاع از افراد سابقاً به بردگی گرفته شده و فرزندانشان به شورای خصوصی خواهند رفت.

وی افزود: این کشور حتی پس از آنکه بریتانیا اصرار داشت که غرامت برده‌داری را پرداخت نخواهد کرد و از رأی‌گیری سازمان ملل متحد که ساموئلز آن را عملی شرم‌آور توصیف کرد، خودداری کرد، در مبارزه خود برای عدالت مصمم بود. ما از سیصد سال گذشته درس گرفته‌ایم.

وی گفت: مبارزه برای آزادی که وقتی ما برده بودیم، دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید. افرادی که به مدت سه قرن در بردگی گرفتار بوده‌اند، حتماً گاهی اوقات احساس ناامیدی می‌کردند؛ بنابراین ما به مبارزه‌ای عادت کرده‌ایم که گاهی اوقات ناامیدکننده به نظر می‌رسد.

وی افزود: اگر شورای خبرگان (دولت) مانعی ایجاد کند، فریادی بین‌المللی به پا خواهد شد و سپس به خیابان‌ها خواهیم رفت.